حافظ خطوط لوله در مراحل ساخت و بهرهبرداری
در مقایسه با “درپوش رزوهدار” که قبلاً بررسی کردیم، درپوش ساده معمولاً برای اتصال دائمی یا نیمه دائمی به انتهای لولههای بدون رزوه (Plain End) طراحی میشود. کاربرد اصلی آن، اتمام مسیر لولهکشی و مسدود کردن یک خط لوله است که در آینده نیازی به ادامه دادن یا دسترسی آسان نخواهد داشت.
این قطعه تولیدی کارخانه آرمین لوله شرق با حفظ سادگی طراحی، نقش حیاتی در حفظ فشار سیال و ایزوله کردن سیستم ایفا میکند. اغلب درپوش لوله به صورت چسبی (در $\text{U-PVC}$) یا فشاری/جوشی (در پلی اتیلن) نصب میشوند که یک اتصال دائمی و با استحکام بالا را فراهم میآورند.
۱. نقش درپوش در ایمنی و کارایی سیستم
-
ایزولهسازی: از خروج سیال در انتهای خط جلوگیری کرده و سیستم را برای تست فشار یا کارکرد عملیاتی، آماده میکند.
-
حفاظت از آلودگی: در طول مراحل ساخت و ساز که ممکن است لولهها برای مدتی باز بمانند، درپوش از ورود مواد ساختمانی، خاک و زباله به داخل خطوط لوله ممانعت میکند.
-
مسدودسازی موقت: در پروژههایی که فازبندی شدهاند، درپوش برای مسدودسازی موقت انشعاباتی که قرار است در آینده استفاده شوند، به کار میرود.
۲. طراحی و انواع نصب
-
درپوش چسبی (حلالی): در لولهکشی $\text{U-PVC}$، این درپوش با استفاده از حلال چسب، یک اتصال مولکولی قوی با لوله ایجاد میکند که عملاً دائمی و بسیار مقاوم در برابر نشت است.
-
درپوش اورینگی (فشاری): در سیستمهای فاضلابی با لولههای کوپله، درپوش دارای واشر برای ایجاد آببندی کامل به صورت فشاری است که امکان باز کردن در صورت نیاز را فراهم میآورد.
۳. نصب مطمئن و دائمی
-
آمادهسازی لوله: لبه انتهایی لوله باید صاف و فاقد تیزی باشد.
-
استفاده از پرایمر (در نوع چسبی): استفاده از پرایمر بر روی سطح داخلی درپوش و خارجی لوله، استحکام چسبندگی را به شدت افزایش میدهد.
-
نصب سریع: درپوش باید با فشار ثابت و در جهت مستقیم نصب شود تا چسب به صورت یکنواخت توزیع شود و آببندی دائمی حاصل گردد.
منابع :
-
راهنمای فنی کارخانه آرمین لوله شرق برای اتصالات انتهای خطوط.
-
استاندارد $\text{ASTM D 2564}$ (نحوه استفاده از حلالها در لولهکشی).
-
اصول نگهداری و حفاظت از خطوط لوله در مراحل ساخت.